Czterech zapaśników dostąpiło zaszczytu niesienia polskiej flagi narodowej w czasie otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich.
1928 – Amsterdam.
Polska reprezentacja liczyła 66 sportowców i wywalczyła pięć medali, w tym pierwszy historyczny złoty medal olimpijski zdobyty przez Halinę Konopacką w rzucie dyskiem.
Pierwszym zapaśniczym chorążym był Marian Cieniewski, który 17 maja 1928 roku wyprowadził polską reprezentację narodową na olimpijski stadion. W Amsterdamie Pan Marian miał zaszczyt nieść polską flagę narodową, ale na zapaśniczej macie z powodu kontuzji już nie wystąpił. Trzykrotny mistrz Polski w klasycznych zapasach(1926,1927,1928), czwarty na ME w Budapeszcie w 1927 roku. Reprezentował barwy Polskiego Towarzystwa Atletycznego Warszawa a następnie Legii Warszawa.
1980 – Moskwa
Polska reprezentacja liczyła 321 osób i zdobyła łącznie 32 medale, w tym 3 złote, 14 srebrnych i 15 brązowych. Zapasy na olimpijskich matach zdobyły 8 medali, w tym 5 srebrnych:
Władysław Stecyk (styl wolny – waga 52 kg)
Józef Lipień (styl klasyczny – waga 57 kg)
Andrzej Supron (styl klasyczny – waga 68 kg)
Jan Dołgowicz (styl klasyczny – waga 82 kg)
Roman Bierła (styl klasyczny – waga 100 kg)
i 2 brązowe medale:
Aleksander Cichoń ( styl wolny – waga 90 kg)
Adam Sandurski (styl wolny – waga ponad 100 kg)
Czesłąw Kwieciński – Zwany w kadrze „syberyjskim drwalem” jest drugim w historii zapaśniczym chorążym, któremu przypadł zaszczyt prowadzić polską reprezentację . Nasz klasyk do Moskwy jechał na swoje piąte igrzyska. Swoją olimpijską przygodę Pan Czesław zaczął od tokijskich igrzysk w 1964 roku, by kontynuować w kolejnych : 1968 (Meksyk), 1972 (Monachium) i 1976 (Montreal) W historii polskich zapasów wyczyn Kwiecińskiego powtórzył tylko mistrz olimpijski z Atlanty – Ryszard Wolny (1988 Seul, 1992 Barcelona, 1996 Atlanta, 2000 Sydney, 2004 Ateny). Jako dwukrotny brązowy medalista olimpijski (1972 i 1976) Pan Czesłąw miał wielki apetyt na trzeci olimpijski krążek. Jednak na moskiewskich matach , startując jako najstarszy (37 lat) uczestnik zapaśniczego turnieju, uległ młodszym gladiatorom : trzykrotnemu mistrzowi świata, Frankowi Anderssonowi (SWE) i reprezentantowi Związku Radzieckiego, Igorowi Kanyginowi, pozostając dwukrotnym medalistą olimpijskim.
10-krotny mistrz Polski w. półciężkiej – 1967, 1969-1971, 1973-1975, 1978, 1979 i w. ciężkiej – 1976 był też 3-krotnym medalistą MŚ: brązowym (1965), srebrnym (1970, 1973)
Zawodnik: KS Start Piotrków Trybunalski, Piotrcovia a od 1963 Siła Mysłowice
1988 – Seul
Polska reprezentacja liczyła 153 osób i zdobyła łącznie 16 medali, w tym 2 złote, 5 srebrnych i 9 brązowych. W koreańskiej stolicy medale zdobyli klasycy: złoty (Andrzej Wroński-100kg), srebrny (Andrzej Głąb-48kg) i brązowy (Józef Tracz- 74kg)
Bogdan Daras do Seulu jechał w roli wielkiego faworyta. Jak przystało na dwukrotnego mistrza świata, koreański turniej miał być potwierdzeniem jego przynależności do światowej czołówki. Tak się jednak nie stało. O ile porażka z trzykrotnym mistrzem świata, Michaiłem Mamiaszwilim (obecnym prezydentem rosyjskiej federacji zapaśniczej) nie dziwi, o tyle niespodziewana przegrana z mało wówczas znanym Jugosłowianinem, Goranem Kasumem już tak. Zakończyło się tylko na ósmym miejscu.
4-krotny mistrz Polski (wagi średniej 82 kg, w której odniósł wszystkie sukcesy sportowe) 1984-1986, 1988, zdobył 2-krotnie tytuł mistrza świata (1985, 1986) i 2-krotnie był też srebrnym medalistą ME (1986, 1987). Zawodnik Piotrcovii (1971-1979) i Siły Mysłowice (1979-1988)
2000 – Sydney
Polska reprezentacja liczyła 191 osób (132 mężczyzn i 59 kobiet) ekipa polska zdobyła 14 medali: 6 złotych, 5 srebrnych i 3 brązowe.
Andrzej Wroński jako dwukrotny mistrz olimpijski (1988 i 1996) prowadził polską reprezentację w czasie otwarcia Igrzysk XXIV Olimpiady. Na rok przed australijskimi igrzyskami nasz ,, Kaszubski Tur,, zdobył tytuł wicemistrza świata, ulegając w finale obecnemu trenerowi rosyjskiej sbornej, Gogi Koguaszwiliemu. Na Antypody nasz ,, ciężki,, klasyk jechał więc w roli jednego z faworytów. Jednak pierwszy pojedynek przekreślił marzenia na ustrzelenie trzeciego złota. Przeciwnikiem Andrzeja był Gruzin, Genadij Chaidze, którego nasz mistrz trzykrotnie na mistrzowskich turniejach ogrywał do jednej bramki. Niestety w Sydney chwila nieuwagi, strata dwóch punktów i medalowy czar prysł. Ostatecznie nasz reprezentant został sklasyfikowany na 13 miejscu.
14-krotny mistrz Polski wagi ciężkiej i superciężkiej , podczas mistrzostw świata: medal złoty (1994), srebrny (1999) i dwa brązowe (1993, 1997), natomiast w mistrzostwach Europy: trzy medale złote (1989, 1992, 1994) i dwa brązowe (1990, 1996) – wszystkie w wadze ciężkiej 100 kg. Najlepszy sportowiec Polski w plebiscycie czytelników „PS” (1994), w międzynarodowym rankingu FILA na najlepszego zapaśnika świata (1994) wyprzedził go jedynie słynny Aleksander Karelin.
Odznaczony m. in. trzykrotnie złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe oraz Krzyżem Kawalerskim (1988), Oficerskim (1994) i Komandorskim OOP (1996).
Zawodnik: GLKS Morena Żukowo (1976-1984), Legii Warszawa (od 1984 – 2004)
opracował- Artur Janiak / Polski Związek Zapasniczy
